city guide

Şehir Rehberi'nde şu anda

4301 mekan var

MekanEtkinlikHaber

Bu bir uzun yol hikayesidir...

Bu bir uzun yol hikayesidir; Milano’dan Münih’e uzanan, Alpler’i güneyden kuzeye aşan, bir yol hikayesi…

Cengiz semercioğlu / sehir.ekolay

Yorum yaz

Puan ver:

Alpler’de yolculuk

Bu bir uzun yol hikayesidir; Milano’dan Münih’e uzanan, üç günde dört ülkenin geçildiği, Alpler’i güneyden kuzeye aşan, arabayla toplam 590 kilometre yol katedilen bir yol hikayesi…
Dört ülke dediğim; İtalya, İsviçre, Avusturya ve Almanya...

Kaçıp kafa dinlemek için birbirinden güzel yerler. Dördüncü günde insanı bunalıma sokacak bir huzuru var, o da biline… Sınır kapılarının belli belirsiz geçildiği, Avrupa’nın en yüksek noktasının bulunduğu, daha ekim ayında bembeyaz karlara bürünmüş bir bölge burası.
İlk gece oteli kabus gibi...
Yolculuğumuzun ilk durağı Milano… Havaalanı otellerini hiç sevmem. Aktarma yapacak yolcuların mecburen kaldığı havaalanı yakınlarındaki bu oteller bana hep kötü gelmiştir. Bugüne kadar yaşadığım 3-4 havaalanı oteli tecrübesi beni bu konuda haklı çıkardı.
Sanki personel de gelenlerin tek gecelik müşteri olduğunu bildiğinden her şeye karşı özensiz davranırlar gibi gelir bana. Etrafa uçak bekleyen müşterilerin sıkıntısı sinmiş gibidir.
Milano Malpensa Havaalanı yakınındaki Hotel Villa Malpensa da yanıltmadı beni. Dışarıdan bakıldığında çok şık duran, dış mimarisiyle göz boyayan bir otel. Ta ki odalara girene kadar…
Çirkin, kaloriferleri bile çalışmayan, küçük ekran kötü bir televizyona sahip, soğuk küçük bir oda. 4 yıldız değil, 2 yıldız zor alabilecek düzeyde bir konfor… Neyse ki geldiğimiz gibi yatıp,sabah erkenden ayrıldığımız bir havaalanı oteli oldu. Daha fazlası imkansızdı zaten.
Sabah Avrupa’nın çeşitli ülkelerinden gelmiş 30 kadar gazeteciyle buluştuk. Bu uzun yolculuktaki amacımız Pirelli’nin yeni ürettiği SnowControl lastiklerini test etmek. Saat 11.00’de Milano’dan yola çıktık. Rotamız Como Gölü’nü kuzeye doğru boylu boyunca geçmek ve saat 13.00’te İsviçre sınırına yakın, Alpler’in eteğindeki son durak olan Chiavenna’da buluşmak.

Como Gölü’nde kahve molası...

Dakika 1 gol 1; Como’ya kadar gelip gölün kenarında bir kahve içmeden olmaz deyip konvoydan ayrılıyoruz.

Como biraz da George Clooney’in buradaki evi sayesinde şöhret olmuş dünya güzeli bir yer. Hatta yıllar önce Clooney bir otomobil reklamında Como gölü kenarında yürüyüş yaparken rol almıştı. Bu yüzden Como’da Clooney’in evini bilmeyen yok gibi…
Kışa hazırlanan Como gölü kenarında kahvemizi içtikten sonra yola çıkıyoruz. Sahil yolundan boylu boyunca geçmemiz 2 saati buluyor. Bu iki saatlik yolda Como manzarasına bakan Laglio, Lenno, Tremezzo, Domaso gibi birbirinden sevimli yerleşim bölgeleri var. Her biri iki-üç gün
Como’yu geride bırakıp Chivenna’ya doğru devam ediyoruz. Vardığımızda yarım saat gecikmeyle saat 13.30, hiç fena değil. Chivenna İtalya’nın en kuzeyinde, İsviçre sınırına yakın, Alpler’in eteklerinde sıradan bir yer. Bu yerleşim bölgesinden sonra yol Alpler’e doğru tırmanmaya başlıyor zaten…

Herkes bir yol üzeri restoranı olan Crotto Ghiggi’ye oturmuş durumda. Ağaç masalar, eski bir bina, belli ki kışın önünden gümbür gümbür akan nehre karşı iyi bir manzarası olan restoran. Yemekler ise sıradan atıştırmalıklar…
İki üç çeşit prosciutto, domuz köftesi ve ızgara tavuk... Sıradan bir öğle yemeği için prosciuttoların iyi olduğunu söylemeliyim.
Şu ana kadar 150 kilometre yol geldik, önümüzde daha gidilecek 140 kilometre var, yolculuğun en güzel kısmı bu; İtalya’dan İsviçre’ye geçeceğiz ve St. Moritz üzerinden, tekrar İtalya’ya geçip Livigno’ya varacağız.
Yola çıkıyoruz, kısa bir süre gitikten sonra Alp dağları sağlı sollu sarıyor iki yanımızı. Yüksek, yılın ilk karları düşmüş, bazen sisli ama tartışmasız heybetli… 15 dakika sonra Castasegna’dan İsviçre sınırına giriyoruz. Göstermelik bir sınır kapısı, görevlilerin kimseyi çevirdiği bile yok, basıp geçiyoruz…

Alpler’de İtalya’yla İsviçre arasında bir fark yok, asıl farkı daha sonra St. Moritz’e varınca anlayacağız. Yemyeşil ağaçlar, masmavi göller, bembeyaz dağlarla olağanüstü bir manzara… Peter ve dedesinin yaşadığı yerler değil mi burası, çocukluğumuzun çizgi filmi Heidi’den bildiğimiz… İşte bunlar da Milka inekleri… Mor değiller ama bereketli otlaklarda çok besili gözüküyorlar. Bizim inekler Alpler’de semirmiş cinslerinin yanında ne kadar cılızmış…
St. Moritz’e varana kadar iki büyük göl var böyle ve küçük küçük kayak kasabaları. Sonunda Avrupa’nın en gözde kayak merkezi St. Moritz’e varıyoruz. Bir kaçamak mola da burada… Maket gibi rengarenk evleri, elle çizilmiş gibi küçük meydanları, her adıma sinmiş bir İsviçre muntazamlığı.

Kayağın Mekke’si denilen St. Moritz, Türk sosyetesinin de gözdesi olan muhteşem güzellikte bir kayak kasabası. Sömestr tatillerinde, yılbaşında burada çok sayıda Türk görmek mümkün. Kempinski buranın en klas oteli, müthiş bir mimarisi var, parasını da söyleyeyim de ne kadar lüks olduğunu anlayın; en düşük iki kişilik odasının fiyatı sezonda gecelik 700 liradan başlıyor… Kayak pahalı bir spor, St. Moritz’de daha da pahalı...
St. Moritz’in geçtikten sonra İsviçre’nin içine doğru değil, doğuya yöneliyoruz yeniden İtalya sınırına doğru… Morteratsch’ı geçip, Beyaz Göl’ün (Lago Bianco) yanından İsviçre’den çıkıyoruz, yeniden İtalya’dayız...
Hedefimiz İtalyanlar’ın kayak merkezi Livigno...
(Yolculuğun devamı yine burada olacak...)

Paylaş:

Yorum Yaz

Toplam 2 yorum

cengiz

08.12.2009 | 03:16:24

Üstadım.Keşke Komo da kahve içeceğinize ve överek anlatacağınıza.Birde bi yerlerde yemek yemeyi deneseydiniz? Ben isviçreden,gittim aç geri döndüm.Restoranlar 11,30 dan 14,00 e kadar açık akşam saat 19 dan sonra yine açılıyor. Bu saatlerin dışında giderseniz aç kalırsınız.Kurban olsunlar İstanbula..